OPERATIE KELK OF ARBITRAGE?

 

In Nederland worden slachtoffers van misbruik al 5 jaar geconfronteerd met een oplossingswijze die is opgelegd, met regels die eenzijdig zijn bepaald.
In Nederland is zelfs een goed werkende vorm van “herstelbemiddeling” via de Stichting Triptiek afgeserveerd en is alleen mogelijk geworden met instemming van de aangeklaagden.

Het blijft nodig alert te zijn op alles wat bedacht wordt om het misbruikdossier af te werken.

Centraal moet blijven staan: een persoonlijke erkenning van niet alleen de misdaad die tegen slachtoffers als kind is begaan, maar ook de grote gevolgen die dat in veel levens heeft gehad.

De kwestie van het steunbewijs is triviaal gebleken en is gelukkig ook genegeerd door oversten die zich bewust waren van hun verantwoordelijkheid. De oversten die hun verantwoordelijkheid wilden ontlopen hebben het al dan niet aanwezig zin van steunbewijs dankbaar aangegrepen om slachtoffers wederom als ongeloofwaardig neer te zetten, vaak met hulp van een bepaalde groep advocaten en door het stafbureau van de KNR.

De dejurisering wordt niet consequent gepraktiseerd zolang de klachtenzitting gedomineerd wordt door juristen in een juridisch steekspel. Ook de voorzitters van de klachtencommissie zijn natuurlijk primair jurist.
De principiële keuze wordt niet gemaakt om afstand te nemen van deze aanpak.
Daarom zal het restant van 600 zaken wederom leiden tot formele ongegrondverklaringen in zaken waarin sprake is van een authentiek verhaal.
Het volharden om door te gaan op deze weg mag kennelijk iets kosten.

Wat KLOKK betreft mag het niet nog meer kosten en vragen van de slachtoffers die een klacht hebben ingediend.

De Belgische praktijk lijkt te verschillen, maar v.w.b. de rechten van slachtoffers is het daar en hier opletten geblazen.
Slachtoffers/lotgenoten zijn afhankelijk van de beoordelingen door commissies die werken op basis van regels die zijn opgesteld door iedereen behalve door slachtoffers of waarbij de opvattingen van slachtoffers geen invloed hebben gehad op de uiteindelijke formuleringen.

Een van de voorzitters van een Commissie, Bandell had de trein met de vierkante wielen ontdekt. Of de trein die naar hem vernoemd is vierkante wielen heeft lijkt mij onwaarschijnlijk, zijn rapport ging over de inrichting van de hulpverlening wij weten hoe dat is afgelopen. Het Fyra debacle kan dan daarna geen verbazing wekken.......

Guido Klabbers

 

Bericht aan de achterban van de werkgroep Mensenrechten in de Kerk


Beste,

Hier wat nieuwe (onverwachte) wendingen in de opvolging van dossiers seksueel misbruik.(enkel voor wat België betreft). Laten we beginnen met het goede nieuws: punt 1 & 2. Het moeilijke nieuws zit in punt 3.

1. Operatie Kelk
Als ik mijn info mag vertrouwen dan zou het Cassatieberoep (door Danneels ingesteld tegen Operatie Kelk: een van de vele en laatste stokken in het wiel van Operatie Kelk) verworpen zijn door het parket te Brussel. Dat is goed nieuws. Eindelijk zouden de resterende dossiers, (en daar zijn alle dossiers uit onze werkgroep bij, want geen enkel werd geweerd) kunnen worden doorverwezen.
Zo zou het dossier (in Brussel, in de volksmond ‘Operatie Kelk’) toch eindelijk van start kunnen gaan. Definitieve bevestiging volgt nog. Zo hopen wij toch.

2. Opvangpunten
Voor al wie zijn dossier heeft afgehandeld via een van de 10 (bisschoppelijke) opvangpunten veranderd er niets. Deze die zijn afgehandeld blijven afgehandeld. Er kunnen nog altijd nieuwe dossiers bij deze Opvangpunten aangemeld worden. Hier is geen einddatum vastgesteld.

3. Arbitrage
De meeste dossier zijn ook daar opgelost. Daar kunnen geen nieuwe dossiers meer worden aangeleverd.
Er resten nog een kleine 50 dossiers in Arbitrage.
Nu is er een conflict ontstaan tussen Dignity (de stichting van de bisschoppen die hen bij Arbitrage vertegenwoordigt).
Hieruit blijkt dat aan slachtoffers wordt gevraagd (die eveneens bij de Class-Action: dossier dat het schuldig verzuim van bisschoppen en oversten behartigt) afstand te doen van Arbitrage als ze willen doorgaan met het dossier schuldig verzuim (Class-Action).

Ons inziens is dat onredelijk: hier volgt onze (korte) motivatie:

Argumentatie van Dignity (lees: de bisschoppen & hun advocaten):
Wellicht (maar ik ben geen jurist) is het zo dat Arbitrage (vooral Dignity natuurlijk, de tegenpartij, lees ‘de bisschoppen’) er nog altijd vanuit gaan dat u geen twee dezelfde dossiers kunt indienen over één en dezelfde zaak.
1 dossier in Arbitrage
en
1 dossier via de Class-Action (Vansteenbrugge) of een dossier vertegenwoordigd in Operatie Kelk.

Mocht het écht om 2 dezelfde dossiers gaan, lijkt ons dat duidelijk, maar...

Terwijl wij er van uit gaan dat het om 2 verschillende dossiers gaat:
nl.
Arbitrage: gaat om uw erkenning naar de dader toe (gaat over de feiten van seksueel misbruik op zich)
Class-Action & ook Operatie Kelk: gaan over uw erkenning als slachtoffer van de overste van die pater/broeder/zuster/diaken/priester die u misbruikt heeft.

bv. als uw dader een priester uit het bisdom Hasselt is dan behandelt:
1. Arbitrage: uw erkenning als slachtoffer van die priester (uit het bisdom Hasselt)... op ongeveer dezelfde wijze als dat ook in de opvangpunten gebeurt.
2. Class-Action of Operatie Kelk: uw erkenning als slachtoffer van het schuldig verzuim van de overste van die (toenmalige) priester uit het bisdom Hasselt, nl. de toenmalige bisschop van Hasselt... en als die bisschop overleden is, dan betreft het zijn opvolger, nl. de huidige bisschop van Hasselt.


Om te weten of dat voor u het geval is, zou u aan uw raadsman (advocaat) moeten vragen of uw dossier enkel ‘arbitrage’ inhoud of dat u ook een 2de dossier (cfr. Class Action Vansteenbrugge) lopen hebt. Vraag dus hiervoor uitleg aan uw advocaat en spreek met hem/haar af welke u te volgen stap is.

Als u geen klacht hebt van schuldig verzuim van de toenmalige (of huidige) overste van uw dader, (+ bewijsmateriaal/getuigenissen enz... dat die overste van de misdaadfeiten op de hoogte was) heeft het wellicht weinig kans op slagen als u een dossier van ‘schuldig verzuim’ tegen die overste aanspant.

Het is dus aan u om te beslissen of je wél wilt doorgaan in Arbitrage (en zodoende niet verder meedoet in de Class-action) of omgekeerd.

Persooonlijk vind ik dat Arbitrage u niet zou mogen verplichten die keuze te maken, aangezien het volgens mij over twee verschillende aangeklaagden gaat:
nl. in Arbitrage: uw dader, (in het voorbeeld: een priester uit het bisdom Hasselt).
nl. in de Class-Action (of Operatie Kelk): de toenmalige overste van die priester (bisschop Schreurs, reeds overleden) en daarom de huidige bisschop van Hasselt, mgr; Hoogmartens.

Maar nogmaals, ik ben geen jurist.
Maar op deze vragen moet uw advocaat of voor wat de mensen aangesloten bij de Class-Action, meester Vansteenbrugge of meester Lagae of Mussche toch een klaar antwoord kunnen geven?

Ten slotte: ergens lees ik een ‘juridische suggestie’ dat mensen die reeds een dadingovereenkomst afhandelden in Arbitrage, als zij toch zouden willen deelnemen aan Operatie Kelk of aan de Class-Action, zij dan eerst het gestorte compensatiebedrag zouden moeten terugstorten, vooraleer geldig het dossier ‘schuldig verzuim’ te openen. Kan een bevoegde persoon dit bevestigen (of liever: ontkennen)?

Ten slotte, sturen wij deze bedenkingen ook door naar enkele parlementairen die aan de basis lagen van het oprichten van Arbitrage. Wij blijven hen eeuwig dankbaar.
Aan hen deze vraag: kan het zijn dat een slachtoffer moet afhaken bij Arbitrage (dossier van erkenning als slachtoffer van een clericus) als hij nog een dossier lopende heeft van ‘schuldig verzuim’ naar de overste van die dader?


Onze smeekbede is: maak het a.u.b. niet weer zo ingewikkeld zodat slachtoffers weer eens geen erkenning krijgen.
Het kan toch niet zijn als een persoon 2 mensen (of organisaties) beschuldigt, dat hij kan gedwongen worden, als hij dit dossier voor de rechter wilt brengen dat hij verplicht kan worden één van de twee dossiers te laten vallen?

Mocht je toch nog met vragen zitten, laat het zeker weten.

Groeten,
Rik Devillé
054/24.50.80
voor: www.mensenrechtenindekerk.be