lotgenoten in kunst

 

Lotgenoten in kunst | Terug naar Index >

5 fragmenten || Muziek, tekst, grafisch werk || Auteur: 'Een Jongen'

 

1. Gevolgen misbruik door anderen || 2. Schandjongens || 3. De ontering van het geslacht || 4. Dwangmatig handelen || 5. De oom van de oom || 6. Al die kinderen van de rekening || 7. Verruild || 8. Dan maar verguisd || 10. De essentie van de eerste keer || 13. Eenzaamheid || 14. Satanisch ritueel misbruikt||

Verruild

 

de jongen kan het zich nog goed herinneren
hoe die landloper voor de eerste keer bij ons binnenkwam
zijn onverzorgde baard
waar de resten vermicelli in bleven hangen
nadat hij weer bij ons aan tafel was genodigd
hij waste zich beslist niet elke dag
en altijd dat geleuter over helemaal niks
dat oeverloze gezwets
maar mijn ouders vonden hem wel een aardige man
wel een beetje een zieligaard
die niets verdiende met zijn fotografie
zijn winkel aan de overkant liep voor geen meter
ook van ons grote gezin maakte hij enkele foto's
allemaal overbelicht
hoe hij daarmee iets kon verdienen

moeder drukte mij een gesloten pannetje soep in de handen
moest dat naar de overkant brengen
want hij was een beetje ziek
een heel klein beetje maar, bleek mij
onbeheerst slurpte hij dat alles op
en toonde mij weer al zijn foto's
nee, niets dat zelfs maar enigszins kon boeien
behalve die portretjes van al die jongens even oud als mij
of hij er ook een paar van mij mocht maken

toen had de jongen nog niets in de gaten
vond hem wel een innemende man
heel anders als zijn autoritaire vader
was begaan met alles wat hij deed op school
en vroeg hem naar al zijn liefhebberijen
het vlootspel met pen en papier speelde hij met hem
en hij toonde hem zijn doka
langzamerhand verscheen uit het niets het prentje op het papier
onder dat vreemde rode licht

ook het driedimensionale vlootspel had hij met hem gespeeld
had de jongen zelf ontwikkeld
als een kubus, uitgespreid in enkele dambordjes
ruimtevloot noemde hij dat
foto's had hij van hem gemaakt
altijd moest hij er ernstig bij kijken
of droevig, met de ogen dicht

toen is het vanzelf verder gegaan
en daarbij bleef het niet
alsmaar prikkelde hij zijn nieuwgierigheid
zoals het een jongen betaamt
voelde het als een bijzondere eer
te mogen delen in de wereld der volwassenen
mijn beste vriend is hij
en veel meer dan dat
dat was iets slechts tussen hem en mij
daar had niemand wat mee te maken
mijn broers en zusjes niet
en mijn nieuwsgierige moeder het allerminst

dat vierdimensionale ruimtevlootspel
een achtcel, uitgespreid in een aantal kubussen
met duidelijke tegenzin speelde hij dat met mij uit
en telkens lagen er vragen op mijn tong
alsmaar vragen op mijn tong
maar ze bleven steken in mijn keel
het gonsde in zijn hoofd van de vele nieuwe indrukken
waarom is alles toch zo zoals het zich nu voordoet
zoals mijn vriend dat met mij doet beleven
de raadsels stapelden zich alsmaar op
totdat het me duizelde

bedrukt zat hij op zijn kamertje wat te staren
was naar de overkant gesneld
maar de winkel bleek voorgoed gesloten
dichtgespijkerd met een plank hout voor de etalage
radeloos had hij oneindig lang op de bel gedrukt
daar zat hij nu, in zijn eentje
wat was zijn vriend overkomen
waarom had hij hem niets verteld
zijn keel snoerde dicht
ontheemd weet hij zich
weggerukt van huis en haard
niemand die hem nu aanraakte
innig omhelsde
al die kleuren en geuren
honger had hij naar zijn zaad
dat hem als een zuigeling nu onthouden werd
de muren kwamen op hem af
hij glipte naar buiten
maar alles was er als voorheen
voorgoed verbroken onze vriendschap
dat kan toch niet waar zijn

opgehaald werd hij door zijn norse vader
verlieten samen het politiebureau
toen een heel eind terugrijden
was hij dan zover weggefietst
ijzerheinig was hij doorgegaan
door druilerige regen en donkerte heen
het ene dorp in, het andere dorp uit
niets wilde hij meer weten
er niets meer van begrijpen
een diepe leegte omklemde hem
voelde koude noch vermoeidheid
een eeuwigdurende verdoving
het vuur in zijn hart uitgedoofd
a l l e e n o p d e w e r e l d
geheel alleen bevonden
een raadsel voor alles en iedereen
wat deed hij nog op deze planeet
alsmaar fietste hij verder
het einde van alles was hem ontnomen
volharden tot het bittere einde
tot achter gindse horizon

eens liep hij door een steegje in de binnenstad
een bakker naast de melkboer en de fotowinkel
die fotowinkel?!
hij keek nog eens goed in de etalage
enkele foto's van trieste jongetjes
ja, ook de zijne stond erbij
hij ijlde naar binnen
snelde achter de toonbank naar achteren
en vond daar zijn grote vriend
die een naakt jochie omklemde met zijn benen
jonger als hijzelf
die man stotterde enkele onsamenhangende woorden
en keek hem wezensvreemd aan
en hij begreep
begreep het maar al te goed
woest smeet hij de winkeldeur achter zich dicht
met zijn eigen etalagefoto in de hand
wild verscheurde hij 'm
en schoof met zijn voet de resten in het putje van de goot

een vreemde
een vreemde is hij voor hem geworden
zijn geliefde vriend heeft zijn liefde verloochend
overgedragen aan een ander
en hem zomaar in zijn hemd laten staan
geheel aan zijn lot overgelaten
verruild is hij met een ander
telt geheel niet meer mee
die vuilak
die smeerlap
zijn keel snoert dicht van haat
hoe heeft hij zo'n gemene streek kunnen flikken
een jongen als hem kunnen bedonderen
zijn vunzige stank
die ranzige ongewassen eikel
van zijn vierde dimensie had hij geen kaas gegeten
aan wie kan hij dit kwijt

volkomen wezenloos voelt hij zich
door iedereen verlaten
het is in hem gaan doorvreten
het teert heel zijn lijf uit
niets voelt hij meer
niets hoort hij meer
op een andere school is hij gezet
zijn bezorgde moeder kan hij niets kwijt
zijn blaffende vader mijdt hij zoveel mogelijk
een vreemde eend in de bijt aan tafel
haat die soep met al die vermicelli
is als de dood voor die rode schemerlamp
hij trekt en trekt maar
rukt zich helemaal suf
totdat hij zich laat vallen op bed
en huilde
alsmaar huilde

tenslotte heeft hij troost gevonden bij de Vader
zijn God, waar Jezus telkens over vertelde
Die nu ook zijn Vader gebleken is
Zich blijvend over de jongen heeft ontfermd
nee, hij hoeft het niet meer te begrijpen
zoals een kind niet begrijpt
al wat zijn vader voor hem regelt
als Hij het maar begrijpt
hij voelde Zijn troostende hand over zijn bolletje
wetend, dat Hij in alles zal voorzien
alles voor hem in orde zal maken
ja, de last heeft hij wel blijvend te dragen
daar komt hij zijn gehele leven niet meer vanaf
maar alles mag hij steeds weer aan Hem overgeven
een zalige rust is over hem heengetrokken

Hij begrijpt hem van binnen en van buiten
en da's hoe dan ook toch voldoende
in al zijn eenzaamheid heeft hij Hem gevonden
zelfs zijn wrok tegen die zielige vieze vent
verdwenen
geheel verdwenen
Hij houdt hem gedurig bij de hand
en leidt hem over de smalle en bochtige weg vol kuilen
ja, hij komt er wel
ondanks alles is er toch iets in dit leven gevonden
dat de moeite waard is gebleken
ook voor zijn Vader
het is het kleine moois van elke dag dat telt

 

 

1. Gevolgen misbruik door anderen || 2. Schandjongens || 3. De ontering van het geslacht || 4. Dwangmatig handelen || 5. De oom van de oom || 6. Al die kinderen van de rekening || 7. Verruild || 8. Dan maar verguisd || 10. De essentie van de eerste keer || 13. Eenzaamheid || 14. Satanisch ritueel misbruikt||

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

© 2016 / 'Een Jongen' / Stichting Klokk.
Kopiëren, (her-)publiceren, al dan niet in gewijzigde vorm, van de inhoud van deze website: te weten tekst, beeld, geluid en video is onder geen enkele voorwaarde toegestaan.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

> Terug naar de overzichtspagina