lotgenoten in kunst

 

Lotgenoten in kunst | Terug naar Index >

5 fragmenten || Muziek, tekst, grafisch werk || Auteur: 'Een Jongen'

 

1. Gevolgen misbruik door anderen || 2. Schandjongens || 3. De ontering van het geslacht || 5. De oom van de oom || 14. Satanisch ritueel misbruikt

Satanisch ritueel misbruikt

 

opnieuw ziet hij die vijfhoek voor zich
met de giftige bokkenkop van de satan
daarboven het omgekeerde kruis van de Heer Jezus
daaronder het altaar met al haar attributen
kaarsen en wierook
bel en bokaal
schedel en satansbijbel
zwaard en dolk
eromheen een rij gemaskerden in purperen gewaden met scarabeeën
onverstaanbare mysterieuze gezangen
en dan is er opeens overal dat bloed
alweer een jongen ontmand en afgeslacht

lotgenoten in kunst

heftig schrikt de jongen op uit zijn dromen
de paniek en angst grijpt om zich heen
straks rolt hij weer schuimbekkend over de grond
wild om zich heen slaand
nee dat mag beslist niet gebeuren
de knop moet dan maar weer om
die zit er niet voor niets
zijn gevoel zet hij weer op nul
haastig grijpt hij naar een stuk papier
en maakt daarop de bontste kleuren
dan gaat hij er met het zwarte vette krijt eroverheen
tot alles geheel overdekt is
dan krast hij met een kroontjespen in dat zwarte
om die heldere tinten hevig te doen oplichten
een pentagram, een zeshoek of een dodecaeder
scarabeeën die tussen het bloed over het papier kruipen
het geeft hem een weldadige rust

lotgenoten in kunst

uitverkoren is hij door de satan
die de enige ware god is
bijgestaan door vele demonen
en Jezus verslagen heeft aan het kruis
telkens gonzen die woorden in zijn oren
bonken zij door in zijn hoofd
waarheden hem dagelijks tot in den treure ingeprent
luisteren!
opdrinken!
niet uitspugen!
niet huilen!
je hebt hier niets te willen!
verboden is het om nee te zeggen
als je opstandig wordt
martelen we je morsdood
zoals jij die ander hebt gedood

lotgenoten in kunst

al die kwellende herinneringen
die slopende nachtmerries
de jongen wil er niet meer van weten
en kijkt stuurs de andere kant uit
in die spiegel
nee, dat zijn wij niet
dat kan niet waar wezen
en hij bedekt dat leugenglas met een handdoek
nog nat van zijn zaad
dan kijkt die vent hem niet meer aan
wie zijn wij toch
hij is zichzelf niet meer bewust
totaal vervreemd van zichzelf
dan grijpt hij verwilderd weer een vel papier
en klapt de verfdoos open
zijn donkerblauw, bruin en kobaltgroen zijn bijna op
de andere kleuren nauwelijks aangesproken
spoedig maar weer een nieuwe halen

lotgenoten in kunst

met moeite verbijt hij die snerpende pijn
alsmaar doormarteld moeten worden
alleen om een trapje hoger te geraken in rang
de pijngrens heeft hij alsmaar weten te verleggen
lust ervoor in de plaats gesteld
ook dat heeft hij zich aangeleerd
want hij wil beslist niet dood
daarna opnieuw van achteren genomen
hoe meer seks hoe beter, is het parool
noodzakelijk is dat om te groeien naar volmaaktheid
anderen heeft hij aldus van achteren te nemen
of hen met zijn mond te ontzaden
soms doen ze het tegelijkertijd bij elkaar
of bij zichzelf
ja oefening baart kunst
want zaad is er nooit voldoende
overvloedig
moet dat vloeien
nooit mag er een te lange rust wezen

lotgenoten in kunst

argwanend is de jongen geworden
zeer waakzaam voor alles om hem heen
en wat door zijn hoofd rondspookt
h
e
r
s
e
n
s
p
i
n
s
e
l
s
wat is goed en wat is slecht
heeft hij nog wel een geweten
voelt hij soms nog de wroeging over iets
hm, hij denkt van niet
intens schuldig voelt hij zich over alles
schaamt zich rot
deze wereld klaagt hem voortdurend aan
dat heeft hij nooit geweten
dat er nog een werkelijkheid bestaat naast de ene waarheid
is hij werkelijk uitverkoren door de satan
heeft die die Jezus soms echt wel verslagen
de kerk beweert dat Jezus God is
de duivel overwonnen heeft door Zijn dood èn opstanding
nee, angst heeft hij voor de kerk
haar altaar, kaarsen en lange gewaden
bang voor de bijbel
en als hij buiten een agent ziet
slaat hij altijd driftig op hol

lotgenoten in kunst

weer een spuitje van hem gekregen
dan voelt hij zich weer even beter
op een kruis vastgegespt
of ondersteboven gegaffeld met zijn benen wijd
terwijl een glurende camera sarkastisch toekijkt
een heftig rondtollen
alsmaar herhalen zij hun nietszeggende boodschappen
terwijl zij zijn ogen verblinden door het knipperende felle licht
alweer flitst er een stramme stroomschok door hem heen

lotgenoten in kunst

hoe moet hij het nu aanleggen nee te durven zeggen
de angst voor zijn volwassen lichaam gaat ook nooit meer weg
hij blindeert zich dan maar
want hij moet toch heel veel met zijn geslacht bezig zijn
hij geselt en slaat zich rot
verminkt zich deerlijk met het mes
en ruikt weer de penetrante geur van bloed
maar zien wil hij het niet
want dan valt hij van zijn graat
hij schuifelt naar de douche en draait hem open
spoelt heel zijn lijf helder en schoon
dan schuift hij de blinddoek van zich af
en bekijkt nauwkeurig zijn gehavende gedaante
o wie verlost hem uit deze doffe ellende

lotgenoten in kunst

weer opgesloten in de kooi
naast al die andere kooien
zonder voedsel en zonder slaap
alleen bloed maf hij drinken
pis en zaad en stront
zwijgzaam heeft hij toe moeten zien
hoe een van zijn lotgenoten afgeslacht werd
diens vlees krijgt hij met zijn tanden te eten
want hij wil er toch bij horen
alles heeft hij moeten doen wat zij zoal bedrijven
vernederd hebben ze hem
opdat hij later in zijn machtspositie dit kan vergelden
en als ze hem zelfs maar zien twijfelen
dan begint de gehele litanie van vooraf aan
je zult nooit ergens bijhoren
nooit van iemand kunnen houden
niet meer verder kunnen leven

lotgenoten in kunst

opeens was er die ene dag
overweldigd raakte hij door een intense gloed
de Heer Jezus en Zijn Vader hebben woning bij hem gemaakt
zijn hart heeft Hen gretig opgenomen
en zijn ogen voor alles geopend
al zijn angsten heeft Hij weggegrist
en een volkomen ander mens van hem gemaakt
ja, de littekenen zijn gebleven
gelijk de lijdenstekenen van zijn Heer
die soms weer heftig zijn gaan bloeden
maar hij weet Zijn overwinning in hem
de satan heeft Hij reeds lang geleden vertreden onder Zijn voeten
hij vertrouwt volledig op Hem
ook al is zijn doen en denken nog zo verstoord
zijn verslavingen hem nog steeds aankleven
maar Hij weet dat
en heeft deze jongen intens lief
deze zalige inwendige gloed neemt niemand meer van hem af
ja voor Hem mag hij er volledig zijn
er wezen met al zijn eigenaardigheden en nukken
deze hoop bezit hij als een anker in zijn ziel
vast en zeker
niemand ontneemt hem deze heerlijkheid
voor eeuwig zal Hij in hem verblijven
met innige wederzijdse omhelzingen en liefkozingen
dat is een geluk dat hij met niemand hoeft te delen
dat heef zijn Vader voor hem alleen weggelegd
voorgoed en eeuwig
al zijn ellende is voorbij
voorgoed verleden tijd

lotgenoten in kunst

 

1. Gevolgen misbruik door anderen || 2. Schandjongens || 3. De ontering van het geslacht || 5. De oom van de oom || 14. Satanisch ritueel misbruikt

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

© 2016 / 'Een Jongen' / Stichting Klokk.
Kopiëren, (her-)publiceren, al dan niet in gewijzigde vorm, van de inhoud van deze website: te weten tekst, beeld, geluid en video is onder geen enkele voorwaarde toegestaan. Voor meer informatie: secretariaat@klokk.nl

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Klokk biedt lotgenoten een digitale expositieruimte om hun individuele kunstuitingen te tonen.
Schilderijen, tekeningen, beelden, gedichten, verhalen. Fotografie, film, dans, muziek.

Exposeren mag anoniem, of onder pseudoniem.

Bent u lotgenoot, en heeft u zelf de wens uw werk te laten zien?
Stuur een e-mail naar secretariaat@klokk.nl

Kent u lotgenoten die mogelijk interesse hebben om te exposeren? Maak hen attent op deze mogelijkheid.

U kunt gebruik maken van onze rss-feed om op de hoogte te bijven van nieuwe exposities.

> rss-feed

> Terug naar de overzichtspagina