« Oproep:Frater Honoratus / Leo Stichting Borculo Fraters van Utrecht
‘Meer seksueel misbruik door fraters van Leo-Gesticht in Borculo’ »
Zoals Benedict al in een reactie beschreef zijn er meerdere lotgenoten die in het verleden allerlei (s)experimenten hebben moeten ondergaan in de vorm van bv. hormooninjecties etc.
KLOKK komt graag in contact met eenieder die dit heeft moeten ondergaan of er weet van heeft.
Eventuele reacties kun je sturen aan:Werkgroep Recht
Dit bericht heeft geen tag
Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.klokk.nl/?p=7687
Loading ...12 januari
24 maanden
analyses
artikels
België
Berichten
bisdom
boek
Canada
confrontatie
dader
De Morgen
De Standaard
Don Bosco Rotterdam
Eric Dejaeger
huiszoeking
kerkelijk misbruik
kerk en staat
Krouwels
lotgenoten
Maristen
media
misbruik
misdadig
ncrv
operatie kelk
opinies
oproep
oproepen vrouwennetwerk
paus en bisschoppen
pedopriester
proces
Roel Verschueren
Schuldig verzuim
seksueel misbruik
seksueel misbruik België
seksueel misbruik België arbitragecommissie 'contactpunten kerk'
slachtoffer
slachtoffers
verhalen
Vrouwen
Walter Capiau
werkgroep hulpverlening
wetgeving
Wim de Troy BC+KNR (261)
Beheer (579)
Berichten (1565)
Commissies (280)
Database (3)
Don Bosco (2)
Hulpverlening (102)
Instellingen (115)
Internaten (69)
Internationaal (386)
Jeugdzorg (29)
Kindermishandeling (74)
Lotgenotengroepen (218)
Maristen (5)
Media (742)
Meldpunt misbruik RK kerk (123)
Opinie (372)
Oproepen (670)
Partnercontacten (13)
Persberichten (155)
PKN (2)
Pleeggezinnen (13)
Politiek (236)
Recht (345)
RK kerk (944)
Samson (55)
Scholen (14)
Vaticaan (369)
Verhalen (47)
Vrouwennetwerk (24)
WP Cumulus Flash tag cloud by Roy Tanck requires Flash Player 9 or better.
Hieronder mijn mail aan Raymond. Voor de dag ermee dacht ik, er zijn nog zo veel meer bladzijden die ontbreken in het rapport van Deetman.
Dag Raymond, dank voor het forwarden van het artikel van Joep Dohmen..
Heb de krant gekocht, ben geschokt maar het gebeuren verwondert me niet.
Mij werden hormooninjecties toegediend op het nonneninternaat Huize Ter Beek bij Lisse voor we naar de Leo-Stichting gingen omdat ik ‘ te vrouwelijk’ zou zijn. Ik was 11/12, vol creativiteit en fantasie en moest iedere maand een prik gaan halen bij de plaatselijke dokter, zgn tegen tuberculose. Toen mijn Moeder doorvroeg bij de directrice/non kwam ze achter de waarheid en heeft het direct verboden.
Mijn hele hormoonhuishouding was jaren in de war. Ik werd erg dik, kreeg borsten en mijn libido schoot de pan uit.
Ook dit soort ‘(s)experimenten’ kwamen dus voor. Zullen we een oproep plaatsen en evt. een groep hierover vormen?
Groet,
Benedict
Erg Benedict, waar haalden ze toch potverdorie het lef vandaan?
Hardstikke goed van je dat ook deze rottigheid naar buiten komt.
Benedict, ik word er stil van. Chapeau, wat een moed. Ik hoop dat door deze waarheden de politiek eindelijk stappen gaat zetten om nog heel veel meer te gaan onderzoeken want nu nog in stinkende beerputten moet blijven.
Beste Benedict, wat een moed van je om je verhaal te doen. Tranen krijg ik ervan in mijn ogen om dit te lezen. Onmenselijk en afschuwelijk, hier zijn geen woorden meer voor. Ongetwijfeld zijn er veel meer mensen die hetzelfde zijn overkomen als jij. Zoals Butterfly opmerkt de stinkende beerput moet nu open. Van harte hoop ik dat de politiek nu ook een parlementair onderzoek gaat instellen. Ik wens je heel veel sterkte.
( Ik ben 2 tot 3 maal per maand seksueel misbruikt door een broeder en dat 2 schooljaren lang op een kostschool).
Benedict, je bent een kanjer en wat een moed om dit open te gooien. Je hebt al veel geschreven en gereageerd en kunt alles ontzettend goed benoemen. Tevens het opnemen voor je broer Gus is zo waardevol. Kan menigéén nog veel van leren. En wat een lef heeft je moeder op dat moment gehad. Laten we niet vergeten dat onze ouders in een verrekte moeil;ijke situatie zaten. Zij werden door de leugens van de heren geestelijken ook onderdrukt en dat ging dan weer ten koste van het welzijn van de kinderen. Ik ben er onderhand van overtuigd dat er een parlementaire enquete komt. Kan gewoon niet anders. Ook ik wens je heel veel sterkte en succes, samen met je broer Gus. Al het strijden is niet voor niets.
Beste Benedict,
Als ik dit schrijf, zit ik met tranen in mijn ogen. Zelf heb ik het nodige meegemaakt wat het voorstellingsvermogen al te boven gaat, maar dit is nog zeker een graad erger! Binnen kort hebben we weer een vergadering van KLOKK waar dit zeker besproken zal worden. Ook ben ik het volledig eens met Joke, er moet nu een onderzoek komen vanuit de Tweede Kamer! Het enige wat ik nu kan doen, is met je meeleven om je alle stekte en steun toe wensen. Wij blijven knokken om erkenning en waarheidsvinding, natuurlijk voor ieder slachtoffer, maar zeker voor zulke moedige mensen als jij!!!
Met vrienden groet
Hannes Driessen
Lang heb ik moeten nadenken of ik deze reactie zou publiceren. Na lang wikken en wegen heb ik besloten het tóch te doen. Het zal een heel ander licht op je bericht werpen. Ik hoop dat mijn verhaal je helpt je ervaringen een plek te geven.
Laat ik beginnen met te vertellen dat ook ik hormoonspuiten heb gehad omdat ik ‘te vrouwelijk’ was. Ergens vanaf een jaar of 9 is men begonnen met die spuiten. Daar is echter een verdraaid goede reden voor geweest: ik had een leeg scrotum (balzak).
Even een klein beetje medische informatie: de testikels (ballen) van een jongen groeien vóór de geboorte in de buik van een jongen. Als een jongen geboren wordt, dienen beide testikels in het scrotum te zitten. Als dat niet het geval is, en beide testikels komen ook niet in het eerste levensjaar in het scrotum terecht, dan kan dit op latere leeftijd complicaties geven. Op de eerste plaats is er een verhoogde kans op onvruchtbaarheid. Verder loop je een verhoogd risico op testikelkanker, als zij een leven lang in de buik blijven.
Er zijn jongens en mannen met zogenaamde pendelballen. Dus testikels die dan eens in het scrotum zitten, dan weer eens in de buik. Pendelballen geven géén verhoogd risico op testikelkanker en/of onvruchtbaarheid. Ook zijn er sommige jongens waarbij de testikels pas definitief indalen (van de buik naar het scrotum gaat) tijdens de pubertijd. En daar zit de clou. Als de testikels écht in de buik vast blijven zitten, kan alléén een operatie het euvel verhelpen. Of men het nu nog doet weet ik niet, maar vroeger was het in elk geval zo dat men vóór de operatie vaak een hormoonkuur gaf. Als na verloop van tijd hierdoor kunstmatig de pubertijd begon in te treden, is er alsnog een kans dat de testikels ‘spontaan’ indalen. Hiermee kan dan een operatie vermeden worden.
Na ruim één jaar had ik witte donshaartjes op mijn bovenlip. Wel had ik nog mijn piepstemmetje (en zong met 12 jaar zelfs nog als sopraan in een koor). Ook aan andere dingen was nog niets te merken dat ik kunstmatig in de mannelijkheid werd gejaagd. Tegen het einde van de vierde klas kreeg ik ‘buikpijn’. Mijn huisarts, die de hormoonkuur voorgeschreven had, begon naar aanleiding van mijn klachten op een bepaalde manier op mijn onderbuik te wrijven. En ‘plop’ daar waren ze. Hij leerde mij de truc, voor het geval dat ze weer eens terug zouden schieten. Omdat mijn scrotum nu gevuld was, waren de spuiten niet meer nodig. Vrij snel daarna verloor ik ook het donzen snorretje.
In mijn geval betrof het dus een in die tijd normale en gangbare behandeling. Omwille van de bijwerkingen van de hormonen, is het goed voorstelbaar dat men daar tegenwoordig terughoudender mee is. In elk geval had ik het geluk dat ik een huisarts had die alles op een rustige manier uitlegde. Zeker, echt leuk is anders voor een knulletje. Ook de spuiten vond ik maar niets. Als ik het mij goed herinner heb ik die trouwens wekelijks gekregen en niet maandelijks.
Natuurlijk kan ik niet oordelen over specifiek jouw situatie, maar ik kan mij indenken dat jij last had van hetzelfde euvel. En dat men daar niet goed mee wist om te gaan binnen een wellicht preuts nonneninternaat.
Dan beschrijf je een aantal fenomenen die je parten spelen tijdens de pubertijd. Graag wil ik daar op in.
Allereerst wil ik ingaan op het fenomeen pubertijd zelf. Alhoewel de mens géén vleugels krijgt, is de pubertijd te vergelijken met het poppen van een vlinder. Dus de overgang van rups naar een vlinder. Alhoewel het verschil tussen een ‘rups-mens’ en een ‘vlinder-mens’ aan de buiten niet zo heel erg groot is, binnen in het lichaam is het verschil des te groter. Inderdaad: de hormoonhuishouding verandert sterk. Hierdoor worden we geslachtsrijp en ontstaande de zogenaamde secundaire geslachtskenmerken (lichaamsbeharing, vergroten van de uitwendige geslachtsorganen en bij vrouwen onder andere borstontwikkeling). Die overgang van kind naar volwassene, van rups naar vlinder, is een héél proces. Afhankelijk van waar men het accent op legt, kan men stellen dat een mens tot zijn/haar 21e à 22e levensjaar nodig heeft om een volgroeide ‘vlinder’ te zijn.
Hiermee zijn we uitgekomen bij de borstontwikkeling die je aanhaalde. ALLE jongens hebben kans op borstontwikkeling bij het intreden van hun pubertijd. Ook jongens die géén hormoonkuur hebben gehad. Dat heeft te maken met de manier hoe de natuur werkt. Als een vrouw zwanger wordt, is in het aller eerste prille begin een vrucht ALTIJD vrouwelijk. Daarom hebben mannen (en de meeste mannelijke dieren) tepels ook al kan een man niet zogen: zij ontstaan vrij snel na de bevruchting als het uiteindelijke geslacht van het kind nog niet vast staat. Pas later in de zwangerschap wordt bepaald of het kind een jongen of een meisje wordt. Op het moment dat de pubertijd bij een jongentje intreed moet het lichaam leren opnieuw een balans te vinden in de hormoon huishouding. Dat gaat niet altijd even soepel, zodat soms borstgroei kan plaats vinden. Immers hebben wij mannen in aanleg dezelfde borsten als vrouwen (zo zit de natuur nu eenmaal in elkaar bij de mens en veel dieren). Of iemand ook daadwerkelijk borsten gaat krijgen wordt dus bepaald door de hormonen. En als die van slag zijn omdat de pubertijd in werking treed kan het zijn dat een jongen voor een periode borsten krijgt. Meestal verdwijnt dit ook weer, als de puber wat groter groeit.
Voor de volledigheid nog de vermelding dat lichaamsgewicht ook een rol speelt. Het menselijk lichaam heeft een beperkt aantal ‘voorkeursplaatsen’ om vet op te slaan. De buik bij mannen en de billen bij vrouwen zijn bekende plekken. Maar ook de borsten gebruikt het lichaam om vet op te staan. Een man of jongen met (veel) overgewicht heeft daarom ook een grotere kans op borstvorming. Ditmaal niet als gevolg van de hormoonhuishouding maar door de vethuishouding. Het omgekeerde is ook waar: een topsportster heeft minder kans op een grote cupmaat. Althans indien het een sport betreft die veel inspanning vereist. Door de sport zal het lichaam minder goed in staat zijn om vet op te slaan. Bij een vrouw die aan topsport doet, zal haar gewicht meer bepaald worden door haar spiermassa en minder door haar ‘vetmassa’, met een grotere kans op kleinere borsten tot gevolg.
Wat het gewicht aangaat, hebben jongens zo wie zo een zekere kans om iets dikker te worden aan het begin van de pubertijd. Dat is nogal een ingewikkeld verhaal waar lichamelijke en psychische factoren door elkaar lopen. Dus wat specifiek dit onderwerp aangaat, wil ik het er bij laten dat een jongen aan het begin van zijn pubertijd een iets grotere kans heeft om al dan niet periodiek iets dikker te worden.
Dan wil ik het nog hebben over het libido. Zeker het libido van een puber is in de regel bijzonder groot. Maar daar zijn véél méér redenen voor, dan je op het eerste gezicht zou denken. Laat ik beginnen met datgene wat het meest voor de hand ligt: de hormonen. Ja, zij spelen een rol, maar zij zijn echter niet alles bepalend. Libido (de zin in seks) wordt zeer zeker beïnvloed door de hoeveelheid mannelijke hormonen. Maar onderzoek heeft al lang aangetoond dat er vrouwen zijn met méér mannelijke geslachtshormonen dan sommige mannen. En toch leidt dit er niet toe zij daardoor perse een ‘super libido’ hebben. Deze hormonen doen veel meer dan alleen maar zorgen voor vruchtbaarheid en de zin in seks. Op een bepaalde manier zijn deze hormonen ook een ‘motor’. Zij zorgen bijvoorbeeld ook voor emoties die nodig zijn om zaken zoals doorzettingsvermogen en initiatief aan de dag te leggen.
Om beter te begrijpen waar het libido van een puber vandaan komt, moeten we terug naar het rups en vlinderverhaal. De grootste overgang bij de mens vind namelijk binnen in het lichaam zelf plaats: onze hersenen gaan op een geheel andere manier werken. Kinderen gaan volledig op hun gevoel af. Luisteren niet zo zeer naar wat iemand vertelt maar kijken des te meer naar iemands houding en gelaatsuitdrukkingen. Een volwassene denkt na, trekt een conclusie en handelt daar naar. Ook niet altijd, kijk maar naar het succes van reclame. Maar volwassene hebben in tegenstelling tot kinderen de mogelijkheid om ‘tot tien te tellen’ voordat zij tot actie overgaan. Een kind zal dat nooit op dezelfde manier kunnen, omdat de hersenen van een kind simpelweg die functie nog niet heeft. Rond een jaar of elf begint deze grote ‘verbouwing’ in de hersenen. Zes jaar zijn er dan nodig voordat ze op duidelijk ‘vlinder achtige manier’ kunnen werken. En in die zes jaar komt de pubertijd…
Voor de meeste jongens waarbij de pubertijd intreed geldt dat ze voor een deel nog op een kind manier denken en voor een ander deel pas beginnen te leren om op een ‘volwassen’ manier om te gaan met zaken die in het leven gebeuren. Gevoelens spelen in elk geval nog een grotere rol (of beter: andere rol) dan voor volwassenen. In die ‘rups-achtige manier van denken’ gaan nieuwe emoties een rol spelen. Schaamte komt vaak om de hoek kijken (maar dat ligt ook aan de cultuur waarin je bent opgegroeid). Ook de verhouding die je hebt met je eigen lichaam verandert sterk: alles wordt anders. Is het krijgen van dat extra haar nu stoer of schaam ik er mij voor omdat ik een van de eerste ben in de klas? Eigenlijk verandert er zoveel dat je het niet goed kun bij benen met je hersenen. Hersenen die nota bene zelf ook aan het veranderen zijn. Leeftijdgenoten zijn dan ook heel belangrijk. Zij ondergaan vroeger of later hetzelfde proces. Stoere praatjes worden aan de dag gelegd terwijl binnen hechte vriendschapsbanden ernstige gesprekken gevoerd worden. Vaak met de conclusie “Goh, heb jij dat óók!?!”.
Terug naar de hersenen. Een belangrijk verschil tussen de ‘vlinder manier van denken’ en de ‘rups manier van denken’ is dat oudere mensen (meestal) makkelijk ‘de handrem’ aan kunnen trekken. Omdat de meeste pubers er tussen in staan qua ontwikkeling, lukt dat nog niet altijd even goed met het hanteren van die handrem. Dit is ook de reden waarom elke puber ooit wel eens een stommiteit heeft uitgehaald. Een ander gevolg hiervan is dat de meeste jonge mannelijke pubers fanatiek masturberen (zich aftrekken).
Wennen voor de geest van de puber, maar ook voor het lichaam! Denk eens terug aan het eerste pilsje, om maar een voorbeeld te noemen. Vaak worden beginnende jonge drinkers snel teut. Logisch, want als het eerste pilsje gedronken wordt, ‘weet’ het lichaam hier nog niet mee om te gaan. Zo is het ook met seks. Op het moment dat iemand een orgasme beleefd (klaar komt), worden er stoffen in de hersenen aangemaakt die ons (meestal) goed doen voelen. Een ‘grapje’ van moeder natuur dat er voor zorgt dat de mensheid en andere diersoorten zich al zoveel miljoenen jaren voortplanten. Pas na een aantal jaren, als het ‘gewenningsproces’ aan de nieuwe functie van het lichaam achter de rug is en tegelijkertijd de ‘handrem’ van de ‘vlinder achtige manier van denken’ meer voet aan de grond krijgt stelt zich een normaal evenwicht in.
Met het bovenstaande probeer ik dus aan te geven dat het libido van een volwassen man niet helemaal vergeleken kan worden met dat van een jonge puber. Een puber doorloopt een veranderingsproces van geest en lichaam. Zeker in een tijd waarin niet eerlijk over seksualiteit gesproken werd, kan een gebrek aan informatie (of verkeerde informatie) leiden tot onnodige psychische belasting. Wat dat betreft hoop ik dat ik aan de hand van de wetenschappelijke, objectieve informatie een eventueel (onnodig) schuldgevoel achteraf kan verminderen.
Helaas is het verhaal hiermee niet compleet. Hier op de site van KLOKK komen we bij elkaar omdat we een gemeenschappelijke ervaring hebben. Seksueel misbruik, zeker indien het al begon voor het intreden van de pubertijd, trekt een wissel op de ontwikkeling die een puber doorloopt. Voor elke jongen is de pubertijd een periode die gekenmerkt wordt door intense gevoelens. De manier waarop muziek klinkt in de jonge jaren, zo zal muziek nooit meer klinken als de dertig eenmaal gepasseerd is. Het leven zelf is feitelijk een voortdurende veranderingen. Elke leeftijd heeft zijn eigen voor- en nadelen, zijn eigen charmes en sores. Maar het is toch wel de pubertijd die er met kop en schouder boven elke periode uitsteekt qua emotionele intensiteit. Omdat uitgerekend nét in deze periode een besef begint te groeien van seksualiteit en de eigen identiteit, groeit tegelijkertijd vaak het inzicht dat het misbruik ‘pijn doet’. Terwijl alles in de wereld van een puber aan het veranderen is, komt dat er ook nog eens boven op. Dat leidt er makkelijk toe dat puberende jongens agressief en gewelddadig worden. Van de ene kant missen zij de ‘vlinder-handrem’ om zichzelf in de hand te houden terwijl van de andere kant de gevoelde onmacht woede opwekt. Woede die in de meeste gevallen niet (op een volwassen manier) gericht kan worden op de oorzaak (de dader). Woede die alleen maar groeit, zeker als het misbruik nog aanhoudt. Dat ‘moet’ ergens naar toe. De ene misbruikte puber kuurt zich af op zijn omgeving, de andere op zichzelf. Dat laatste kan op verschillende manieren. Van heel hard (proberen) te studeren en later te werken, veel sporten, automutilatie (zelfbeschadiging), enz. Ook kunnen de gevoelens helemaal naar binnen slaan, zodat de puber zich gaat afzonderen en een afgevlakte of sombere stemming ontwikkelen. Kortom: voor elke puber is die periode een hoge drukpan van emoties. Als daar geweld bij komt, al dan niet seksueel, wordt de pubertijd al snel een hard gelag. Zoiets als te veel eten, sluipt er dan snel bij in.
Tot slot wil ik graag nog een toelichting geven waarom ik zo uitgebreid op je verhaal ben ingegaan. Op de eerste plaats natuurlijk omdat ikzelf ook die hormoonkuur heb gehad. Maar er is nog een andere reden: de waarheid heelt. Ik ken je niet en ik weet niets van je situatie af. Maar ik weet wel dat als je leert nuchter(der) tegen dingen aan te kijken, het helpt ze een plekje te geven. Voor mij persoonlijk was de pubertijd (ook) een hel. Niet op de laatste plaats omdat ik in die periode nog misbruikt werd door een pater. Later in mijn leven heb ik troost gevonden in mijn studie. Door veel te leren kwam ik er achter dat ik met mijn verstand niet in staat ben om de pijn in mijn hart ‘weg te denken’. Wel kan ik met dat verstand proberen dingen beter te begrijpen zodat ik (alsnog) leer met mijn ‘jeugd’ en de gevolgen er van mee om te gaan. Pasklare oplossing voor jouw pijn heb ik dan ook niet. Ik kan je alleen maar mee nemen op mijn gedachten in de hoop dat je daardoor misschien ook een op een andere manier tegen dingen kunt/durft aan te kijken. Voor mij helpt het wel om op een nuchtere, objectieve manier tegen het leven aan te kijken. Ik hoop dat het voor jou ook een beetje helpt.
Beste Anoniem,
Je kunt zeer wel gelijk heben m.b.t. bovenstaande en ik twijfel ook geen moment aan je woorden. Zeker waren er ook goede intenties, maar dat doet helaas niets af dat er menige monniken rond liep met totaal verkeerde intenties. Zelf heb ik dat als slachtoffer aan den lijve mogen ondervinden.
Juist daarom is het van uitermate hoog belang dat deze zaken worden uitgezocht door de Tweede Kamer. Mocht de Commissie Deetman geen goed verhaal hebben deze week bij de Vaste Commissie van Veiligheid en Justitie waarom hij zo mogelijk feiten heeft achtegehouden binnen zijn rapport, kan men er vanuit gaan dat dit zo mogelijk ook het einde van de Commissie Deetman betekent.
Dit impliceert, dat de slachtoffers al hun vertrouwen in de Commisie Deetman hadden gevestigd. Kijk nog naar de laatste bijeenkomst van de heer Deetman met 350 slachtoffers in Utrecht. Nu vallen al deze slachtoffers mogelijk voor de zoveelste maal in een diep zwart gat! Daarom lijkt mij dat een onderzoek vanuit de Tweede Kamer nu onvermijdelijk is en moeten wij als slachtoffrs dit zo mogelijk op alle fronten bevechten en zo mogelijk forceren. De rechten van de slachtoffers lijken nu door de Commissie Deetman volledig aangetast, geschonden en geschoffeerd, De Commissie Deetman had immers op alle onderzoeksfronten volledige onafhankelijkheid gegarandeerd. Mocht na de hoorzitting binnen de Tweede Kamer blijken dat de Commisie hierin heeft gefaald, is dat voor de slachtoffers de zoveelste “mokerslag” die zij zeker niet hebben verdiend. Zelf had ik de heer Deetman zeer hoog zitten, maar mocht het tegendeel blijken, dan valt hij tocht echt van zijn voetstuk!
Met vriendelijke groet,
Hannes Driessen
Beste Hannes Driessen,
Wees er maar zeker van, dat Commissie Deetman / de heer Deetman met een goed verhaal komt!
Daar wordt al hard aan gewerkt achter de coulissen.
Mocht het zo zijn dat er door de Commissie Deetman met de waarheid wordt gemarchandeerd, is het de taak van de oppositie daar in hoge mate stelling in te nemen. De Commisie Deetman had garanties afgegeven m.b.t. totale onafhankelijkheid ! Mooie klus voor o.a. de “nieuwe” PVDA !
Goed verhaal wel of niet, maakt het voor de nieuwste feiten wat uit? Het is bij mij nog maar net bezonken, als je daar van kunt spreken !!!!!,het maakt mij gewoonweg heel erg verontwaardigd ,
FEIT is , dat er naar nu de moedige woorden van Benedict en de castratie-openbaring, er alles aan moet worden gedaan, vanuit de politiek om elke leugen , bedrog, elke onvoorstelbaarheid dan ook, elke belangenverstrengeling van rkk en politiek, boven tafel te krijgen.
In wat voor wereld hebben wij geleefd en welke is de wereld dan vandaag, wij hebben en heel nederland RECHT op de waarheid. En welke is die nu dan eigenlijk?????????????
Wat er zo’n hele vieze na en bijsmaak aan brengt bij mij, is dat het ook nog eens in een periode is geweest vrij direct na de oorlog. Dan zou je toch denken dat er alles aan wordt gedaan elkaar in alles respect te geven, na opgedane en doorleefde oorlogsverleden.
Waar haalden de rkk-leiders en restpersoneel de vrijheid, het RECHT vandaan ( mishandelen, misbruiken, aanzetten tot zelfmoord, experimenten als castraties en hormoonspuitjes, baby”s die moesten worden afgestaan, mensen tot gebruiksvoorwerpen te bestempelen)= is daar heel veel verschil met de nazitijden????? waar was het toezicht, waar en wat deed de politiek, behalve gratieverzoeken en MP te worden onder katholieke vlag ?Ben zeer benieuwd, naar achter die coulissen.
Het klinkt allemaal heel indrukwekkend,maar vertel een volledig getraumatiseerd mens niet dat hij moet gaan studeren!
Wel eens de ervaringen van overlevende van concentratiekampen gelezen ? Het lijkt mij verstandig als knappe kop
enige bescheidenheid te betrachten, getraumatiseerde kinderen is een heel complex gegeven dat individueel zo
verschillend is en waar nauwelijks een therapeut antwoorden voor heeft,dus laten we stil worden en voorzichtig omgaan
met het geven van advies.
Het is een uitermate trieste toestand waarbij een (bijna) demonische samenwerking tot stand kwam tussen:
(rk) jeugdzorg / een pedo-pater te Harreveld / een psych inrichting huize padua te Boekel en / een Bosch ziekenhuis met artsen die dan zomaar de teelballen durven wegsnijden.
Ik heb contact gehad met meneer Lelkens van Klokk en hem mijn verhaal verreld. Hoewel ik mijn leed niet wil vergelijken met dan van Henk Heithuis zg kan ik u wel vertellen dat er ook gecastreerde huwelijken bestonden (en bestaan) doordat de rkk via het pastoraat mensen zó bewerkt(e) dat ze vanwege het verbod op anticonceptie en de verbinding sex in het huwelijk-zonden-de staat van genade-de biecht-de communnie niet meer durven overgaan tot huwelijkse seksuele gemeenschap. Zelfs de huwelijksliefde kan zodoende verstommen.
Beste Hannes,
Mijn verhaal heb ik gedaan omdat ik toevallig ook een hormoonkuur heb gehad. En ook mijn pubertijd was ronduit een hel doordat ik toen nog misbruikt werd door een pater. Op die twee punten ben ik ingegaan, op een manier waarop ik hoop dat inzicht een beetje helpt om de pijn te verzachten.
Dat neemt niet weg dat je volkomen gelijk hebt! Mijn uitweiding gaat niet in op de beroerde situatie waarin we zitten. Daar kan ik over mee praten want ik zit ook ‘verstrikt’ in een procedure tegen een nog levende pater. Dat is tevens waarom ik mijn echte naam nu nog achter wegen laat. Ook ga ik niet in op situaties die vroeger nóg erger waren dan ik mij kan indenken op basis van mijn eigen ervaringen. Die situaties zullen ongetwijfeld bestaan hebben.
In elk geval ben ik zo wie zo van mening dat de huidige regelingen weliswaar de intentie uitstralen van ‘rechtvaardigheid’, maar dat er achter de schermen nog heel veel mis gaat. Dat heb ik ondertussen zelf ervaren naar aanleiding van mijn eigen procedure. Dus, nee, wat mij betreft hoeft de regering zich er niet mee te bemoeien. Als je het mij vraagt hoort het misbruik binnen de internaten maar op één plek thuis: het Internationaal Strafhof! Het structurele misbruik zoals dat wereldwijd voorkwam binnen de RKK internaten is mijn inziens een misdaad tegen de menselijkheid.
Mijn dader speelt spelletjes. Hij verschuilt zich achter leugens en smoezen en heeft klaarblijkelijk de orde ook nog eens een keer op zijn hand. Ook Deetman heeft hij een rad voor ogen gedraaid. Ongeacht zaken zoals compensatie, verjaring en aanverwante onderwerpen is de kerk internationaal georganiseerd. Daar kan géén commissie of regering tegen op. Laat staan slachtoffers, ook al zijn zij op nationaal niveau georganiseerd. En daarmee is de kans dat de volle waarheid boven water komt ook relatief klein.
Kleine stapjes, denk ik dan maar, kleine stapjes. Omdat het Internationaal Strafhof er wel niet in zal zitten ben ik al blij als de regering weer verdere stappen onderneemt. Maar vergeef mij, als ik héél sceptisch ben geworden.
Mijn hoofd told met het lezen van deze berichten.
En denk dat ik helemaal ga door draaien.
Ik heb veel doorstaan bij de nonnen,misbruik ,mishandeling en noem maar op.
Mijn aanklacht is ook gegrond verklaard.
Ook mijn zus is hetzelfde over komen.
Ook bij mijn broer is hetzelfde over komen.
Mijn broertje heeft toendertijd ook een paar weken spuiten gehad.
ik als oudste [10,jaar ] vroeg waar die voor waren ,kreeg ik als antwoord dat hij overspannen was.hij was 5 jaar.
Ga me nu afvragen of ze ook met hem aan het klooien zijn geweest.
Durf het mijn broer niet te vertellen,hij gaat zeker door het lint.
Hij moet rond juni naar de hoorzitting.
Ik zal dit zeker naar voren brengen,en hoop dat de ontschuldige non ook weer aanwezig is.
De hoge heren praten over verjaring ???????? wij gaan er aan kapot.
Doe met die lui hetzelfde,of hang ze op aan de hoogste boom.
Wie in staat is een kind al deze dingen aan te doen,is de duivel zelf.
Hoop dat ik er nooit meer een onder ogen hoef te komen.
Duizende weerloze kinderen die het zo moeilijk hadden ,zijn onschuldig gestraft.
En de levende daders genieten een welverdiende oude dag.Hoe durft men dat te zeggen??????????????
Beste Anoniem,
Uit ervaring weet ik hoe ‘unsettling’ berichten als deze kunnen zijn want alles komt in hevigheid terug. Ik neem aan dat u dezelfde bent als -Nog even anoniem- waarin u mij aanraadt ‘het hoofd koel te houden’ en het gebeuren met distantie te blijven benaderen. U zegt dat u denkt door te zullen draaien na het lezen van al deze berichten. Doet u dat alsjeblieft niet want het lost niets op. Met vriendelijke groet, Benedict.
Nee,ik ben net die andere,van ,mijn hoofd told.anoniem met klein a,tje.
Hoi Benedict.
Ik word hier echt beroerd van omdat ik al zo lang me afvraag wat die spuiten bij mijn broer voor nut hadden.
maar je hoeft er geen spijt van te hebben dat je het gezegd of geschreven hebt.
ik heb ook bijna 50 jaar alles binnen gehouden,daar word je ook niet vrolijk van.
Nu we er alles uit kunnen gooien worden we evenmin vrolijk,alles komt weer boven.
Ik ben 2 jaar alles aan het uitzoeken,heb veel berijkt,maar ben er echt ook ziek van.
Want hoe je het went of keerd,we blijven onmachtig.
Die nonnen en paters worden wel degelijk beschermd.
Dat is wat ik nooit zal begrijpen.
Daarom moeten we onszelf maar staande proberen te houden,ook al is het zwaar.
Hoop dat er ooit echt gerechtigheid komt,wat ons is aangedaan is niet goed te maken,met niks.
Een voordeel hebben we,na 50 jaar mogen we er over praten.
Veel sterkte,groetjes .
Zeer herkenbaar Benedict.Tot op de dag van vandaag lijd ik periodiek aan de pijn uit mijn verleden.Wat goed van je moeder om door te vragen.Ikzelf ben als weesbaby in een klooster gekomen en herinner mij als kleuter dat door het vrouwelijk gedeelte je armpje werd gebruikt.Het volgende klooster op mijn 6de stond bol van geweld en ook ik heb spuiten moeten moeten halen wekelijks zogenaamd tegen bedplassen.Op mijn 11de naar het volgende internaat en op mijn 14de naar wederom een nieuw internaat waar geweld door leiding heel normaal was.Ik heb het niet over een draai om de oren maar over geregistreerd geweld met riem en hout.Had men smorgens geen tijd om je te straffen dan werd dat overgedragen en kreeg je het savonds.Het bewust vernederen in allerlei vormen en het plezier dat deze mensen hadden van je angstreacties.Dit alles maakt dat ik mij nog vaak voel als een asielhond,tevreden met kruimels zonder het gevoel daar recht op te hebben en nog vaak met een angstbijt.
@ Nog even anoniem en @ anoniem.
Voordat ik u antwoord zou ik graag weten of dit één en dezelfde is of twee verschillende personen. Groet, Benedict.
twee verschillende personen.
gr anoniem.
Hallo Benedict,
Ik ben niet de schrijver van bovestaande teksten. Wellicht toeval, maar ik schrijf mijn pseudoniemmet een hoofdletter A.
@ Benedickt: ik kan dat bevestigen. Wij zijn niet één en dezelfde. Als je wilt weten wie ik ben: ik ben een compleet wrak dat zijn jeugd ook niet overleeft heeft. Om mij toch staande te houden probeer ik mijn verstand (voor zo ver ik dat heb) in te zetten om de zaken op een rijtje te krijgen
Wat de hormoonkuur aangaat: bij mij is het evident dat dit om medische redenen is gedaan. Mij is toentertijd duidelijk uitgelegd wat gaande was en waarom ik de spuiten kreeg. Daarmee doe ik geen uitspraak over spuiten die bij andere mensen gezet zijn.
In alle eerlijkheid wil ik er al aan toe voegen dat ik al spijt heb van mijn reactie. De horror van het internaat terroriseert mijn leven tot op de dag van vandaag. Maar dat ene puzzelstukje, aangaande hormoonspuiten, daarvan wist en weet ik hoe dat zat. Dat wilde ik alleen maar mededelen, in de hoop daarmee een ander te kunnen helpen.
Heel veel dank ‘Nog even anoniem’ voor de helderheid die je verschaft hebt betreffende het inspuiten van hormonen. Enkele jaren geleden deed ik research om te begrijpen over wat voor mij de gevolgen waren geweest en kwam daarbij veel elementen uit je verhaal tegen. Spijt over het plaatsen daarvan hoef je niet te hebben want het maakt niet alleen tongen los maar laat ons ook zien dat het toedienen van hormonen niet slechts gebeurde uit medische noodzaak maar er ook mee geëxperimenteerd werd om vooronderstelde homoseksualiteit bij jonge jongens (voor meisjes gebeurde dat toen niet bij mijn weten) uit te roeien. Gezien de tijdgeest en hoe toen over de mannenliefde gedacht werd, ik zou daar een lang verhaal over kunnen schrijven, was iedere zachtaardige jongen verdacht die niet mee wilde sporten of vechten.
Dat mijn moeder vragen is gaan stellen aan de hoofdnon is omdat ze opvallende fysieke veranderingen aan mij bemerkte als zij ons (mijn broers en zussen zaten op hetzelfde internaat) maandelijkse bezocht. Zoals ik al eerder schreef heeft ze deze praktijk direct veroordeeld en zelfs gedreigd naar de rechter te zullen stappen wanneer het niet werd gestopt. Ze vertelde me dit pas jaren later toen ik ervoor uitkwam homoseksueel te zijn en gaf als reden voor haar woede van destijds; ‘ Ik heb altijd geweten dat je anders was en wilde niet dat ze je in je integriteit zouden beschadigen’ Waarop ze me mee nam naar de toen verguisde nichten-bar om de hoek alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.Benedict
Benedict, nogmaals, wat een fantastische moeder had je, mede gezien vooral in die tijd.
Ze had daadwerkelijk lef en moed om voor haar kinderen op te komen. De meeste ouders konden de druk van de kerk met hun leugens niet aan. Nogmaals vind ik dat ook onze ouders diepe excuses van de kerk moeten hebben. Door het valse gedrag van de kerk konden onze ouders geen kant uit. Houd jij ze arm, dan houd ik ze dom was het credo. Ook dat voelden wij vaak en hielden er een giga complex aan over.
En toen sloeg de twijfel mij heel erg om het hart. Mijn achtergrond is dat ik in eerste instantie misbruikt werd binnen een incestueus gezin. Mijn vader penetreerde mij op jonge leeftijd. Als peuter speelde ik dat na met mijn beer (zoals alle peuters naspelen wat indruk maakt). Ergens in mijn kleutertijd ontdekte mijn moeder dat, waarna ik mijn beer moest inleveren en een andere kreeg (zonder broekje wat ik kon uitdoen). Met andere woorden: ook ik vertoonde ‘afwijkend gedrag’. Verder heb ik eveneens een bijzonder zachtaardig karakter. Op een gegeven moment bent ik naar de dokter gegaan (of gestuurd) met de vraag of het allemaal wel in orde was bij. Immers liep ik rond met een ‘punaise’ terwijl ik van mijn vader wist dat dit ding veel groter behoorde te zijn. Op dat moment begon ik de spuiten te krijgen. En vraag ik mij nu af: is het een smoes geweest waarvoor ik die heb gekregen?
Om het verhaal af te maken: doordat ik een halfwees was (en ook nog eens een moeder had die nooit in haar leven kinderen had mogen krijgen) kwam ik op het internaat terecht. Ik vermoed dat de bewuste pater op zijn pinken heeft aangevoeld dat ik misbruikt was, want het duurde nog géén maand voordat hij mij uitkleedde. Mijn leven is toen nooit meer hetzelfde geweest: na de dood van mijn vader kreeg ik een grijns op mijn smoel die er niet van af te slaan was. Maar nadat de bewuste pater aan mijn lijf begon te frunniken heb ik nooit meer kunnen lachen. Markant detail: dat was precies de periode waarin mijn eigen pubertijd begon in te treden.
Voor veel mensen geldt, dat als hun iets ernstigs overkomt, zij zich gaan afvragen “Waarom?”. In elk geval geldt dit ook voor mij, zodat ik mij in veel zaken hebt verdiept in de hoop zodoende te begrijpen wat er gaande was met mij. Daardoor ook dat ik mij verdiept heb in de pubertijd; dat van dit hormoonspuiten heb ik simpelweg voor lief genomen. Het klonk mij ook logisch in de oren omdat het inderdaad zo is dat voor sommige jongens de testikels pas indalen tijdens de pubertijd. Maar daar ben ik nu over gaan twijfelen. In elk geval kan ik nergens vinden dat de hormoonbehandeling tegenwoordig nog gebruikt wordt bij niet ingedaalde testikels. Help: is er een (oude) dokter in de zaal die EERLIJK uitsluitsel kan geven over hoe men vroeger omging met hormoonspuiten?
De eindbalans van dit alles is dat ik (hoe kan het ook anders) redelijk wat schade heb opgelopen. Doordat ik mijn ‘jeugd’ doordrenkt is met een marinade van minachting, geweld (euh.. sorry, ik moet zeggen ‘tucht en discipline’) en een bijzonder goed verrichte ‘opvoeding’ die tot doel had mijn wil te breken, zijn de gevolgen voor mij niet mals geweest. Vanaf het moment dat op het internaat het misbruik terug kwam in mijn leven, ga ik gebukt onder immense angsten. Ook heb ik mijn leven lang geprobeerd om een positief zelfbeeld op te bouwen, zij het zonder succes.
Problemen met hechting heb ik ook. Zo kan ik er niet goed tegen als iemand mij aanraakt. Maar ook op seksueel gebied heb ik schade opgelopen. Iets dat binnen een relatie de verbintenis met elkaar bezegeld voelt voor mij aan als een mijnenveld. Ik schrijf dat in mijn geval toe aan de dubbele boodschap van het misbruik. Van de ene kant is het een ‘zonde’ en van de andere kant heeft er nota bene een priester met mij zitten te klooien. De ‘spelregels’ kloppen niet: als kind heb ik altijd proberen te gehoorzamen, niet op de laatste plaats omwille van de straffen die ik gekregen heb. En tegelijkertijd heb ik als kind wel in de gaten gekregen dat de volwassene zich niet hielden aan de regels die zijzelf verordende. Dat heeft van mij een bijzonder onzeker mens gemaakt. Maar misschien heb je wel gelijk doordat ik het effect van die hormoonkuur zwaar onderschat heb.
Ook nu weer, heb ik lang getwijfeld om een reactie te geven. In elk geval heb ik nu uitgezocht waar testosteron vandaag de dag voor gegeven wordt. Dan zijn er een aantal ziektes waar je bij uit komt. Van groeistoornissen, bepaalde erfelijke aandoeningen, kanker en meer dat soort ziekten waarvan een mens alleen maar kan hopen dat hij die niet krijgt. Maar voor de behandeling van niet-ingedaalde testikels wordt het goede (in elk geval vandaag de dag) niet meer gebruikt. Sterker nog: men controleert er meteen na de geboorte op. Zij zijn niet ingedaald dan wordt tussen het eerste en tweede levensjaar geopereerd.
Alles op een rijtje zettende, zou je wel eens gelijk kunnen krijgen dat ook ik slachtoffer ben geweest van een anti-homo behandeling, zonder het zelf te weten. De verbijstering slaat wel toe bij mij.
Beste nog even anoniem
.
Wat heb ik een ontzaglijk respect voor je zeg. In mijn optiek hebben ze jou vroeger als een speelbal MISBRUIKT.
Gewoon ontzettend misdadig, van alle kanten. Ik ben gigantisch trots op je dat je nog leeft en er nog steeds voor gaat om je eigen innerlijk een liefdervoller leven te gunnen. Chapeau.Nergens, maar dan ook nergens heb je schuld aan. Dat heeft men je jarenlang AANGGEPRAAT en is als een web in je gaan zitten. Wat dapper dat je al je gevoelens en twijfels durft te vertellen. Hoe meer ik er over lees hoe eerder het een must is voor een parlementaire enquete. Niet volgende maand, of volgend jaar, maar NU!!!!!!!!!!!!
Geloof me, er zijn mensen die van je houden ook al zie je ze niet. Blijf aub reageren, al is het alleen al voor jezelf.
Al die twijfels, angsten en ik weet niet wat nog voor een narigheid moeten plaatsmaken voor ware liefde voor jezelf.
Dit ben je waard en hoef je niet te verdienen. Heel veel succes en lieve groeten
Joke
@Joke: Dank je voor je warme woorden. Toch zal ik mij koest gaan houden met schrijven. Op de eerste plaats weet ik van mijzelf dat ik breedvoerig ben (iets dat niet iedereen waardeert). Bovendien ben ik leesblind. Dus in elk stuk dat ik schrijf is wel een spelfout te ontdekken. Een risico dat toeneemt naar mate ik (noodgedwongen) meer medicatie heb moeten nemen (zie andere schrijfsel die ik steeds onder dezelfde naam heb gemaakt). Maar de belangrijkste reden waarom ik mij weer in zwijgen ga hullen is toch wel het besef dat ik voor mijzelf een beeld gevormd heb over mijn jeugd waarmee ik meende dat ik de dingen op een rijtje had. Vol afgrijzen begint tot mij door te dringen dat er nóg meer misbruik is gemaakt van mijn kinderlijke naïviteit dan ik in eerste instantie dacht. Dat noopt mij de zaken opnieuw te overdenken: ik ben er nog steeds niet uit, want mijn ‘jeugd’ betreft.
@Benedict Schillemans: Hier ga ik werk van maken. Nu wil ik ook zelf weten hoe dat zit met die hormoonspuiten. Geef mij een paar maanden. Desnoods zoek ik mijn oude huisarts op.
@Joke m.b.t. parlementaire enquête: die had er mijn inziens al lang moeten zijn. Maar ook nu weer bekruipt mij het bange vermoeden dat de tijden zijn verandert maar de mensheid (nog) niet.
Ministerie wist niets van castraties kerk
WO 21 mrt 2012 | 07.08
Publicaties zaterdag in NRC Handelsblad over castraties door de Rooms-Katholieke Kerk in de jaren ’50 hebben minister Ivo Opstelten (Veiligheid en Justitie) geschokt. Dat zei hij dinsdag in het vragenuurtje in de Tweede Kamer. Volgens hem was het de eerste keer dat zijn ministerie van dergelijke praktijken hoorde.
“Naar eer en geweten kan ik zeggen dat dit de eerste keer is”, zei hij op de vraag van PvdA-Kamerlid Khadija Arib of zijn ministerie niet eerder lucht kreeg van dergelijke verhalen.
Volgens NRC is destijds ten minste één seksueel misbruikte jongen gecastreerd na opdracht van de kerk. Het moest hem van zijn ‘homoseksuele gedrag’ afhelpen. Ook anderen zouden zo zijn behandeld. De castratie zou hebben plaatsgevonden nadat de jongen aangifte had gedaan van ontucht in een katholiek jongensinternaat.
Opstelten zei dinsdag dat hij direct opdracht heeft gegeven te onderzoeken of Openbaar Ministerie en politie betrokken zijn geweest bij de kwestie. Verder heeft hij tijd nodig om in de zaak te duiken.
De Tweede Kamer wil op korte termijn een hoorzitting houden met Wim Deetman. Die leidde een commissie die seksueel misbruik binnen de kerk onderzocht. De commissie hoorde over de mogelijke castraties, maar de melding bevatte “onderzoektechnisch weinig aanknopingspunten voor verder onderzoek”, liet een woordvoerder eerder weten. De melding haalde daarom het eindrapport niet.
Dat was ook zo wat betreft de mogelijke bemoeienis van katholiek politicus Victor Marijnen. Hij zou betrokken zijn geweest bij een gratieverzoek voor wegens ontucht veroordeelde broeders van het internaat waar het castreren zich voordeed. De KVP’er was later minister en premier.
Ook over het niet opnemen van deze informatie wil de Kamer Deetman horen. Voorafgaand aan die hoorzitting wil de Kamer alle beschikbare informatie van Opstelten ontvangen. Hij zegde dat dinsdag toe. Na de hoorzitting houdt de Kamer een debat.
Bron: ANP http://www.kerknieuws.nl/nieuws.asp?oId=22493
=========================================================================================
KIJK PRECIES WAT ER IN DE TOP VAN DE RKK GEBEURDE, GEBEURD NU OOK OP HET MINISTERIE VAN VenJ!!! “Wir haben es nicht gewusst!” Maar op klik.org vinden we ——–20 maart 2012
Inspectie zwakzinnigenzorg wist van castraties in jaren ’50
>>De inspectie voor de zwakzinnigenzorg<< heeft geweten dat instellingen in Brabant en Limburg in de jaren '50 van de vorige eeuw minderjarige bewoners castreerden. Dat staat in dagblad de Limburger. De krant baseert zich op notulen en vergaderingen uit die tijd. Tijdens vergaderingen van katholieke psychiatrische instellingen was vaak iemand van de inspectie voor de zwakzinnigenzorg aanwezig. Op die vergaderingen werd, volgens de notulen, openlijk over de castraties gesproken. De commissie Deetman, die onderzoekt doet naar het kindermisbruik binnen de katholieke kerk, heeft eerder gezegd geen aanknopingspunten te hebben gevonden voor castratie van kinderen in de jaren '50. ——- en zo zien we weer, dat als de daders op het kerkhof liggen; hun 'nazaten' die dezelfde organisatie-namen dragen zeggen dat het de eerste keer dat hun ministerie van dergelijke praktijken hoorde.
"Naar eer en geweten kan ik zeggen dat dit de eerste keer is'' zeggen zij die 'ballen' hebben. Maar daarmee zijn mensen als Henk Heithuis zg niet terug!!!
http://pauwenwitteman.vara.nl/Fragment-detail.1548.0.html?&tx_veguestbook_pi1%5Bpointer%5D=2&tx_ttnews%5Btt_news%5D=25905&tx_ttnews%5BbackPid%5D=116&cHash=e017c7e9b9e0fc27f784cb12e653569c
IK GEEF DOOR: http://www.katholieknieuwsblad.nl/opinie/item/1859-vergeten-onrecht.html
Castratie: vergeten onrecht
door Jan-Jaap van Peperstraten
Henk Heithuis (+1958), die in 1956 gecastreerd zou zijn.
Sinds een paar dagen trekt de zoveelste storm over katholiek Nederland. Nog los van het misbruikschandaal, blijkt er binnen katholieke instellingen ook gecastreerd te zijn, dit om mensen te “genezen” van echte of vermeende seksuele afwijkingen.
Er is vooral verontwaardiging over dat deze voorvallen niet in het rapport van de Commissie Deetman zijn opgenomen. Dit is echter Deetman nauwelijks te verwijten: feit is namelijk dat chrirurgische castratie een breed toegepaste behandelmethode was, zoals onder anderen Eric van den Berg stelt.
Geen verband
Ook wordt beargumenteerd door zowel Van den Berg als de kerkhistoricus Peter Nissen dat deze praktijk kritisch bevraagd werd door de katholieke moraaltheologie. Nissen gaat zelfs zo ver te zeggen dat er een algeheel verbod op castratie was. Dit is echter in het geheel niet het geval. De contemporaine moraal- en pastoraaltheologie sloot nauw aan bij de heersende praktijk en bestendigde die. Daarbij sloot de Kerk aan bij de tendens in de samenleving die geen wezenlijk probleem zag in het castreren van “psychopathen”.
Zedendelinquent
Een korte tocht door wat relevante literatuur laat blijken hoe ver de ongevoeligheid in zowel kerk als samenleving ging. Om te beginnen de Handelingen van de Tweede Kamer: TBR-patiënten, de voorlopers van de TBS’ers, werden met bosjes tegelijk gecastreerd, er zijn honderden gevallen van bekend. Niet enkel was er een gewoonte om seksuele delinquenten ‘vrijwillig’ castratie te doen aanvragen: elke castratie gebeurde zelfs onder verantwoordelijkheid van het Ministerie van Justitie aangezien de Minister akkoord moest gaan met elke individuele ingreep. Dit beleid was geen onderwerp van politieke discussie. Ik heb in de jaren dat er daadwerkelijk gecastreerd werd één vermelding gevonden, een nietszeggende aankondiging van een onderzoek naar “therapeutische castratie” uit het vergaderjaar 1963-64. Pas tien jaar nadat de laatste zedendelinquent was gecastreerd stelde één kamerlid, te weten Ria Beckers, twee kamervragen.
Saillant detail
Ik stel voor dat de lezer deze twee kamervragen en de door de minister gegeven antwoorden in hun volheid leest. Nog in 1968 werd er onderzoek verricht naar chirurgische castratie door de toenmalige ‘Hoofdafdeling Psychopatenzorg’. Naar blijkt werden er echter in dat onderzoek geen aandacht besteed aan de “psychische, somatische en sociale gevolgen” van deze ingreep. Nog in 1968 vond men die vraag namelijk niet interessant.
Inmiddels is men blijkens de verbijstering van politici en beleidsmakers alom deze onsmakelijke geschiedenis geheel vergeten, of liever: er is ten enenmale nooit aan gedacht, ook niet door de voorgangers van de heren en dames politici die er misschien nog iets aan hadden kunnen doen. Saillant detail is slechts dat de huidige minister van Justitie politiek verantwoordelijk is voor de beslissingen van zijn voorgangers. Als hij geen rekenschap wenst af te leggen over het geschiede, lijkt er mij ook geen reden voor de Tweede Kamer om in dezen rekenschap van de bisschoppen te eisen.
Legitimatie
Dan ten tweede: het specifieke katholieke aspect van deze ingreep. Zoals vermeld schreef Peter Nissen dat er geen theologische legitimatie was voor deze abjecte praktijk. Dit is ten enenmale onjuist. Niet alleen werd castratie openlijk toegepast en werd de praktijk uitvoerig beschreven, er is in de pastoraaltheologische handboeken van die tijd een duidelijke moraaltheologische legitimatie te vinden. In een voor die tijd representatief handboek (Pastoraal-Psychiatrie , H. Bless (vicarius van de psychiatrische inrichting ‘Voorburg’, 1945) wordt castratie in geval van “sexueele psychopathie” aanbevolen. Het is dan “als het wegnemen van een ziek deel van het lichaam te beschouwen” en is dus een operatie die werkelijk dient “tot genezing van een bestaand lijden (…). Derhalve is castratie in [zo'n] geval geen kwaad doen om iets goeds te bereiken, maar iets te doen wat goed is; het is de bevrijding van een ondragelijk geworden lijden” (p. 275)
Eerder medisch falen
Er worden inderdaad eisen gesteld aan leeftijd (een leeftijd van 25 jaar wordt aanbevolen) en vrijwilligheid (castratie mag nooit onder dwang) maar met de vraag in hoeverre een “psychopathisch” individu in staat kan zijn om een dergelijke verstrekkende beslissing te nemen lijkt Bless zich niet bezig te houden. Tegelijkertijd blijkt duidelijk uit Pastoraal-Psychiatrie dat het initiatief tot het nemen van een beslissing tot castratie toekwam aan “een ervaren medicus en psychiater”, er is in deze geen rol voor de kerkelijke overheid voorzien, anders dan het het subject ondersteunen in zijn keus met het voorstel van de arts al dan niet akkoord te gaan. In zoverre er dus een minderjarige met psychische stoornis is gecastreerd, lijkt het falen mij in dit concrete geval eerder een medische dan een kerkelijke te zijn. Wij weten nu dat dergelijke ingrepen niet te rechtvaardigen zijn en dat seksuele afwijkingen nog iets anders zijn dan ziektes van de voortplantingsorganen. De moraaltheologische rechtvaardiging van deze praktijk was ten enenmale incorrect en katholieke instellingen hadden zich nooit mogen laten lenen voor deze praktijk, hoe maatschappelijk geaccepteerd zij ook was.
Consequenties verschrikkelijk
Ter nuancering mag gezegd worden dat in de jaren veertig en vijftig de psychiatrie nog in de kinderschoenen stond, mensen net zoveel afwijkingen hadden als ze nu hebben maar dat de behandelingsmogelijkheden beperkt waren. Ik ben er van overtuigd dat de artsen en moraaltheologen die dit ultimum refugium aangrepen om mensen te bevrijden, dat deden met goede intenties, om mensen te bevrijden van werkelijk lijden. Maar een goede intentie levert niet altijd een goede handeling op. De theologische argumenten gaan niet op en de consequenties waren verschrikkelijk.
Tenslotte: er was geen doofpot. Die was namelijk niet nodig. Toen het gebeurde was het vanzelfsprekend. Er waren geen klokkenluiders, geen luizen in de pels, geen lastige-vragen-stellers. Toen de praktijk stilletjes werd beëindigd keek men niet met afgrijzen terug maar men ging over tot de orde van de dag: op twee kamervragen na uit 1978 heeft niemand het er nog over gehad en psychiatrische en moraaltheologische handboeken verstoften op de planken of gingen mee met het oud papier.
Men kan nu verbijsterd zijn, boos, door wat er gebeurd is. Met vingers wijzen naar gene of deze, maar hoe ga je om met een kwaad dat eigenlijk iedereen in de tijd dat het kwaad geschiedde wel best vond? Welke van onze vanzelfsprekendheden levert de headline en de geschokte blikken op in 2052?
Jan-Jaap van Peperstraten is een katholiek blogger en priesterstudent.
Keurig verhaal ! Het geeft aan dat ,zelfs na de ervaringen met de concentratiekampen, de RKK en theologen, welke
ingehuurd zijn om studie te maken van ethische bijbelse vraagstukken, volledig gefaald hebben. Hun goedkeuring hebben gegeven vanuit een bijbels christelijk perspectief en met hun bijbelse interpretatie zijn zij ook voor 100 procent verantwoordelijk voor de aangerichte schade. Niet de verantwoording afschuiven op het andere tijdsbeeld de RKK
heeft zich nooit iets aangetrokken van anders denkende , de valsevertalingen en de valse interpreties door de
RKK en haar theologen is mede de oorzaak van de misdaden door hen begaan. Laat de RKK en haar theologen eens toegeven volledig verantwoordelijk zijn voor de nu ontstane situatie en stop met dat gewauwel over dat het toen een geheel andere tijd was. Misdaden tegen de menselijkheid waren toen ook misdaden .
Och, och meneer Jan-Jaap. Het kwaad van de holocaust vond dat ook iedereen wel best? Hoeveel miljoen ook al weer??? Vanzelfsprekend??? Vertel mij eens, hoe gaan nabestaanden, slachtoffers hier allemaal mee om?
Nee laten we er maar niet boos om worden. Jan-Jaap, weet je eigenlijk wel hoeveel generaties hier de narigheid van ondervinden??? Laten we toch van het verleden leren en een parlementaire enquete mag hier niet in de weg staan. Men komt met name in de psychiatrie door de MACHT die de rkk uitoefende op kinderen. De RKK wilde niets met de psychiatrie te maken hebben. Dat was in 1980 nog zo! Ik ben er nu nog een levend bewijs van.
En meneer Jan Jaap, alles was verweven met het katholiek zijn. Dokters, leraren, de politiek etc etc.
Een zeer buitengewoon artikel, enigszins subjectief vanwege de verspreider ervan, maar vooruit.
Echter dan stuit mijn oog op de volgende zinsnedes:
………………
Quote:
Er worden inderdaad eisen gesteld aan leeftijd (een leeftijd van 25 jaar wordt aanbevolen) en vrijwilligheid (castratie mag nooit onder dwang) maar met de vraag in hoeverre een “psychopathisch” individu in staat kan zijn om een dergelijke verstrekkende beslissing te nemen lijkt Bless zich niet bezig te houden. Tegelijkertijd blijkt duidelijk
…………………………….
Het hele artikel kan wat mij betreft de prullenbak in, voor alle duidelijkheid, het gaat over kinderen die niet eens de adolescentie- leeftijd hebben bereikt, dus WAAR hebben we het in hemelsgodsnaam over?!
Beste Jan Jaap van Peperstraten,
het ging niet om een psychopaat of homofiele jongen, het ging om iemand die aangifte deed van seksueel misbruik door de broeders van Amsterdam, bisdom Haarlem. Precies het omgekeerde. Slachtoffers die klaagden over misbruik werden daarvoor ernstig gestraft. Vele anderen klaagden niet omdat ze dat wel door hadden.
The Gates of Hell
By Charles P. Pierce
at 10:30AM
Excuse me, but Holy mother of god:
Although the priests were convicted of the abuses, Heithuis was still transported to a Catholic hospital, and underwent a surgical castration as a treatment for homosexuality and, according to the report, a punishment for tattling on the clergy.
Too bad there weren’t “conscience clauses” for the people at this particular Catholic hospital so that they could opt out of performing the kind of surgical mutilation that we hung Nazis for performing in the camps. Not to mention the fact that there are still idiots out there who want to canonize that prince of fools, Pius XII.
Looks like the Dutch government isn’t blameless in these atrocities, either.
The reports also uncovered minutes of official meetings held in the 1950s, which revealed directors of the Catholic institutions deciding parents did not need to be involved in decisions — even with minors, Dutch News reports. They also proved government officials were present in meetings where the castrations were discussed.
There are people who get upset when I describe the institutional Roman Catholic Church as an ongoing international conspiracy to obstruct justice. Those people should understand how very little of an unholy fk I give for their opinion, although I do expect that sweaty apologist Bill Donahue to appear on TV very soon to discuss the Jews and their circumcisions, and how come nobody talks about them, huh?
(By the way, an official Dutch parliamentary investigation into these crimes is being blocked by the Freedom Party, which is led by heroic anti-Muslim activist Geert Wilders. Nice job, Geert. I’m sure Pammy’s proud.)
On the bright side, the reports are appearing in newspapers printed not that far from The Hague, where I understand they have institutions specifically set up to handle these kind of unique circumstances.
Read more: http://www.esquire.com/blogs/politics/priest-castrated-for-homosexuality-7505004#ixzz1ps1QKPRi
Abuse in Dutch Catholic care: more evidence
Published on : 24 September 2011 – 8:00am | By Robert Chesal (image: ANP/ kued.org )
Serious abuses went on unreported for years in Dutch Roman Catholic homes for the mentally disabled. They included sex offences, castration, secret medical experiments and possibly murder. One Catholic brother was banished to Africa for doing unethical brain research. Radio Netherlands Worldwide tracked him down.
Until recent years, most abuses in Dutch institutional care were kept out of the public eye. One exception was a scandal in 1978 involving medical experiments at ‘Huize Assisië’, a Roman Catholic boarding school for mentally handicapped boys in the southern town of Udenhout.
Brain x-rays
The home’s medical doctor and a Catholic nurse known as Brother Dionysius performed spinal taps on approximately 180 patients, including minors. They injected fluid and air into the patients’ brains in order to take x-rays of the cerebral cortex. These were used for brain research which was quietly being carried out. After the injections, the patients suffered nausea and headaches for days. Their parents were neither asked for permission nor notified of the procedures.
Sent to Africa
When former employees blew the whistle, the doctor was sacked and ordered to pay a fine. Brother Dionysius was sent to Tanzania by his congregation. The case was discussed in the Dutch parliament, where MPs complained that the health inspector had given private institutions such as Huize Assisië a free hand.
“Nothing untoward”
Radio Netherlands Worldwide has discovered that Brother Dionysius is still working as a hospital nurse in the Tanzanian village of Sengerema, near Lake Victoria. Speaking to RNW by telephone, the 76-year-old brother said he had done “nothing untoward”.
“What we did was happening at other institutions too,” he said. “As the x-ray technician, I was carrying out the doctor’s orders. It was none of my business whether the parents knew. I was fired after the story got out, but that was just to put a stop to all the fuss.”
Lurid secrets
It was a rare example of institutional abuse becoming public knowledge. More often than not, such cases are swept under the rug where they remain for decades. But lately, some lurid secrets have come out in the open.
In a Dutch TV investigation, a former head nurse at ‘Huize Sint Joseph’, a Catholic home for mentally disabled boys, alleged that one of his predecessors had fatally poisoned at least 20 patients in the early 1950s. The story caused ripples well beyond Heel, the small southern Dutch village where the institution has stood proud since the 19th century.
Indecent assault
Aside from alleged multiple murders, the media have revealed that there was both sexual and physical abuse at Huize Sint Joseph. The latest news dug up by investigative reporters: a rector at the home was convicted of indecent assault of minors in 1967. Two nurses who reported him were sacked and ordered to remain silent. Following his conviction, the rector requested a pardon so he could remain employed at a vocational school where he held a job as a teacher of Child Protection. The judge refused and gave him a short prison sentence.
Several people who formerly lived in Huize Sint Joseph say the Catholic brothers often beat the children in their care and locked them up in solitary confinement. Historian Annemieke Klijn wrote about the violence in a book about the home. She described the many forms of restraint and coercion the brothers used, including “a perhaps somewhat unrestrained smack”.
Grave faults
Dr Klijn describes Huize Sint Joseph as an institution where many religious men worked with great dedication, but where the quality of care had grave faults. This was partly due to overcrowding and a lack of well-trained personnel.
Like many Roman Catholic care facilities in its day, it suffered from a lack of funds. Catholic homes for the disabled also resisted outside attempts to impose training to professionalize the quality of care. It is not known how widespread similar abuses to those at Huize Sint Joseph were at other Catholic care institutions.
Castration
A practice which was fairly widespread but not widely publicized until recent years was the chemical castration of patients. One of the institutions where this took place was the Sint Willibrordus home, a Catholic facility for the mentally ill in the Dutch town of Heiloo, north of Amsterdam. Among those castrated were priests who had committed sexual offences and seminary students who were thought unable to keep their libido in check.
Inquiry doubtful
So far, there appears to be little interest in a wide-ranging inquiry into abuses in Roman Catholic care for the mentally disabled. Member of the Upper House and medical ethics expert Heleen Dupuis questions the need for an inquiry. Dr Dupuis, who chairs the main Dutch trade organisation for providers of care to the disabled, says anyone found guilty of abuse must be punished. But she prefers to emphasize how much Dutch care has improved since decades past when so many abuses took place. “Thank God we no longer live in those times,” she says.
(mw)
Opmerking:
De kans dat “Beste Jan-Jaap” deze berichten leest is niet zo bijster groot, mensen!
Jan- Jaap is de auteur van het bedoelde artikel en heeft het gepubliceerd op het Katholieke Nieuwsblad.
Hendrik heeft het vervolgens, zoals aangegeven boven het artikel, op de site van KLOKK geplaatst.
Tot zover!
Psychiater Van Praag: geen kwade opzet St. Joseph
Gepubliceerd op : 2 september 2011 – 12:59 pm | door Robert Chesal (Foto: Kued.org)
Lees meer over: internaat Heel Jeugdzorg St. Joseph misbruik Rooms-Katholieke Kerk
Psychiater Herman van Praag gelooft niet dat er misdaden zijn begaan op het R-K jongensinternaat St Joseph in het Limburgse Heel. En ook uit de doodsaktes blijkt dat er geen sprake was van een kwade opzet. Maar toch wordt er nog druk gespeculeerd over gruwelijke en onmenselijke ingrepen op de zwakzinnige jongeren, die de hoge sterftecijfers uit de jaren ’50 zouden verklaren.
‘Als goedwillend mens zou ik in eerste instantie denken dat er sprake is geweest van een infectieziekte die helaas een aantal slachtoffers heeft gemaakt. Ik zou niet geneigd zijn om dat in Nederland onmiddellijk in de criminele sfeer te trekken.’ Een beetje defensief klinkt Herman van Praag (81) over de telefoon. Deze psychiater wordt in binnen- en buitenland erkend als een van de grondleggers van de biologische psychiatrie.
Ontmenselijking
Van Praag moest de psychiatrie vaak verdedigen tijdens zijn lange loopbaan. Zijn specialisme stond in de jaren ’70 en ‘80 hevig onder vuur. Biologische psychiatrie zou geen oog hebben voor de gevoelens en motivaties van patiënten, maar zich uitsluitend richten op pathologische processen in de hersenen. Dat leidde tot inhumane behandelmethodes, luidde de kritiek. ‘Ik ben altijd een beetje wars van al die verhalen over misdadig optreden,’ zegt Van Praag.
De opvallend hoge sterftecijfers in Heel zouden volgens de officiële overlijdensaktes het gevolg zijn van infectieziektes, aangeboren afwijkingen, kanker en hart- en vaatziekten. Maar het Openbaar Ministerie heeft het onderzoek naar de gebeurtenissen in Heel nog niet afgerond en een eerdere uitlating over ‘strafrechtelijke vermoedens’ niet ingetrokken.
Zo kan de geruchtenstroom over de dood van 34 jongens -en 40 meisjes in het nabijgelegen St. Anna- aanhouden. De twee rooms-katholieke gestichten in Limburg gaven onderdak aan zwakzinnigen en jongeren met een breed scala aan psychische aandoeningen.
Medische experimenten
Verschillende media hebben bericht over vermoedens dat er bij jongens in Heel lobotomie werd uitgevoerd. Dat is een operatie, die vooral begin jaren vijftig werd uitgevoerd, waarbij de frontale hersenkwab gedeeltelijk afgesneden wordt van de rest van de hersenen en het zenuwstelsel. Deze chirurgische ingreep ging vaak fout met de dood als gevolg. Onbekend is in hoeverre dat in Nederland, laat staan in Heel, is gebeurd. ‘Dat zou mij in hoge mate verbazen,’ zegt Van Praag.
Verder wordt in de media gespeculeerd dat ongeoorloofde medische experimenten werden uitgevoerd of experimentele drugs toegediend. Van Praag: ‘Ik heb in Nederland nooit iets gemerkt van het onethisch toepassen van researchprotocollen. Ik heb ook nooit gehoord dat er in Heel experimenten zouden zijn gedaan met medicijnen die de toets van de kritiek niet kunnen doorstaan.’
‘Volstrekt onverantwoord’
Sinds de jaren zestig heeft Van Praag veel bijgedragen aan de kennis over de psychofarmaca, medicijnen die inwerken op de menselijke geest. Voordat deze medicijnen op de markt kwamen, ongeveer halverwege de jaren vijftig, kregen sommige patiënten onacceptabele behandelingen, geeft Van Praag toe: ‘De shocktherapie is toen toegepast op een volstrekt onverantwoorde manier, niet uit kwade bedoelingen maar men had niets anders.’
Onhandelbare patienten
De Nederlandse instellingen in de geestelijke gezondheidszorg waren in de jaren ‘50 onderbemand en hadden last van steeds meer agressieve patiënten. Dit was ook het geval in de gestichten St. Joseph en St. Anna in Heel, zo blijkt uit een wetenschappelijke studie over zwakzinnigen in Limburg van Annemieke Klijn.
Van Praag: ‘De shocktherapie is toegepast –in Nederland weet ik dat niet, maar in Amerika wel- als een soort strafmaatregel. Niet omdat die verplegers en broeders allemaal sadisten waren, maar omdat sommige patiënten gevaarlijk waren. Er moest iets gebeuren en dat leidde tot al die dwangbuizen en andere maatregelen die nu onwenselijk lijken.’
Anti-religieuze toon
Naast zijn kritiek op alle verhalen over misdadig optreden vindt Van Praag ook dat de discussie over Heel een nare bijsmaak heeft. ‘Het verhaal speelt in op die hele sfeer van de geestelijkheid in de katholieke kerk die zich vergrepen heeft aan deze en gene. Dat vind ik niet gelukkig. Daar zit iets in van een antireligieuze ondertoon die mij niet lief is.’
De ” bijsmaak” van de psychiater Herman van Praag, slaat nergens op ! De reacties zijn het resultaat van vele eeuwen onmenselijk gedrag,machtsmisbruik en misdaden tegen de menselijk begaan door leden van de Rooms
Katholieke Kerk. Ook inhoudelijk leverd deze sekte nauwelijks , tot geen , enkele bijdrage aan de samenleving zij denken het alleen recht te hebben op een religieus leven, de reacties gaan over het misdadige instituut dat RKK heet
en niet over een religieus leven. Het langzaam verdwijnen van dit verziekte instituut is een zegen ! Er zijn genoeg andere religieuze bewegingen die de plaats zullen innemen en nieuwe zullen ontstaan. Moeten de mensen naar het geklets van de Paus of Bodar luisteren , ” verlos ons van dit kwade instituut ” !
http://kralenspel.blogspot.com/2012/03/vergeten-onrecht.html is de Blog van Jan-Jaap. Er zijn daar mensen die reageren op het stuk.
Iedereen kan dit onderwerp wenden, keren en draaien zoals men wilt met of zonder rapporten, feit blijft dat castraratie op genoemd momement niet alleen volgens de Nederlandse wet- en regelgeving verboden was, maar ook volgens het Kerkelijk-recht van de RKK.
Daar komt nog bij dat de top van de KVP daarin een hele kwalijke en bedenkelijke rol heeft gehad en dit alles samen een parlememtaire onderzoek in welke vorm dan ook volledig gerechtvaardigd! Daar is geen enkel rapport voor nodig, men behoeft uitsluitend en alleen de wet er maar op na te slaan. Dus geen enkel excuus meer, TWEEDE KAMER, ONDERZOEK NU!
link van 10:15 werkt niet. Derhalve inkijkje wereld van de gehandicaptenzorg van weleer:
http://wij-nederlanders.nl/jules-de-corte/
In de volgende link wordt pijnlijk en op inzichtelijke wijze duidelijk gemaakt wat er werd opgeofferd voor de idee van kerkzijn en het imago. Joe laat (niet geconsacreerde) hosties zien als het symbool van:
- de opoffering van zijn italiaanse usa ouders om een kerk te bouwen
- een man door wie hij werd gebruikt- een man die zijn leven had toegewijd aan het wijden van hosties als priester
- het verkopen van dat kerkje door de bisschop om geld elders te kunnen inzetten
http://www.pbs.org/wgbh/pages/frontline/handofgod/view/
Ik heb de moeite genomen om de reactie van de ex-commissie Deetman te lezen voorafgaande aan de rondetafel van 4 april a.s.
Voor mij blijkt wel, dat meneer C Rogge (en zijn broer Michael) nogal
warrig,
slordig
en onprofessioneel
de stem hebben vertolkt van Henk Heithuis zg.
Zie http://www.onderzoekrk.nl/
ook in saudi arabia misbruiken gelovige mannen kinderen http://www.youtube.com/watch?v=ITCNN8CHUds&feature=related
@Benedict Schillemans: Zoals beloofd heb ik geprobeerd het een en ander nog te achterhalen. Ondertussen ben ik zo ver dat ik nu met stellige zekerheid kan zeggen dat hormooninjecties wel degelijk in het verleden gebruikt werden om een testikel er mee te laten indalen. Vandaag de dag is het gebruik ervan sterk gereduceerd omdat men tegenwoordig meteen bij de geboorte de testikels controleert. Daarnaast is men beducht voor de mogelijke bijwerkingen zoals een te vroeg intredende pubertijd (wat weer allerlei complicaties met zich mee kan brengen, onder andere voor de groei).
Hoe het een en ander toegepast werd in mijn persoonlijke situatie, kan ik niet meer achterhalen. Het medisch dossier over mijn jonge jaren blijkt onvindbaar (toeval?). Feit is dat ik in ‘twijfelachtige omstandigheden’ ben opgegroeid, wat leidt tot drie mogelijkheden:
1. Ik heb de hormooninjecties gekregen als gevolg van de homofobie van mijn moeder. Meerdere (niet nader door mij hier relevant geachte) factoren wijzen in die richting. De kuur werd vervolgens afgesloten als gevolg van een mogelijke complicatie welke zich uitte in de buikpijn die ik kreeg.
2. Ik heb de hormooninjecties gekregen op basis van een legitieme medische indicatie. De afsluiting van de kuur zoals ik mij die herinner wijst in deze richting.
3. Men heeft twee vliegen in één klap willen slaan en dus bovenstaande twee punten gecombineerd.
Persoonlijk laat ik het onderwerp hiermee rusten: achter de waarheid zal ik waarschijnlijk nooit meer komen. Neemt niet weg dat zoiets als een hormoonkuur, hoe erg de bijwerkingen ook kunnen zijn, qua ellende en horror in het niet valt bij die van een castratie.